Grand Café De Bulls

Stoere vrouwen achter de Stier

Snooker, pool, biljart en darts. Deze sporten vormen de voornaamste ingrediënten van Grand Café De Bulls aan de Hoofdweg in Nieuw-Vennep. Achter het logo van de bijna 25 jaar oude Stier2012 linv ul bulls bevinden zich twee stoere vrouwen, al jarenlang vriendinnen en sinds 2006 zakelijke partners. Met hun komst aan het roer gaven Irene de Ron en Dagmar van Geenen een nieuwe impuls aan ‘het grootste café van Haarlemmermeer’ met een bedrijfsoppervlakte van zo’n zevenhonderd vierkante meter. De mogelijkheden voor ontspanning zijn uitgebreid met diverse arrangementen, daarnaast kan men wedden op paardenrennen en genieten van een High Tea, alsook van twee originele varianten, High Wine en High Beer.

Dagmar van Geenen (1981) houdt tijdens het gesprek haar horloge in de gaten. Ze moet op tijd haar zoontje van school halen. De geboren en getogen Nieuw-Vennepse is getrouwd, moeder van de vierjarige Roan en de tweejarige Isa. “Gezin en werk zijn goed te combineren”, laat ze weten. De werktijden voor de Bulls zijn door de week van vier uur ‘s middags tot één uur ’s nachts. In het weekeinde liggen de sluitingstijden ruimer. Net als haar collega staat ze drie dagen achter de bar. De werkzaamheden achter de schermen, zoals administratie, marketing en inkoop nemen twee dagen in beslag.

Dagmar typeert zichzelf als een kroegganger in hart en nieren. Na de havo ging ze naar de Hogere Hotelschool in Den Haag, waar ze in 2002 afstudeerde. “Ik was nog net geen zestien toen ik al begon te werken in de horeca. Dat was in de bediening van een restaurant in Hoofddorp. Een vriendinnetje van mij stond in die tijd achter de bar bij de Bulls en daar haalde ik na afloop van mijn werk nogal eens een afzakkertje. Mijn ouders vonden dat prima.”

Haar aanwezigheid in het grand café bleef niet onopgemerkt en toen ze in 1997 werd gevraagd er te komen werken, ging ze daar enthousiast op in. “Ik ben veel meer van het café dan van het restaurant”, aldus Dagmar. Ze vindt ‘de natte horeca’ gezelliger door het meer persoonlijke contact met gasten dan in een eetgelegenheid, waar de bediening van korte duur en daardoor meestal vluchtiger is.

Kleding

Mede-eigenaar Irene de Ron (1963) was net één jaar eerder bij de Bulls gaan werken, maar heeft een langere staat van dienst in de horeca. Zij is Amsterdamse van geboorte en kwam in 1973 met haar ouders naar Nieuw-Vennep. Irene is getrouwd, geen kinderen. Ze begon haar deelneming aan het arbeidsproces in de mode. Kleding was van jongs af haar pakkie an.

Ze vertelt: “Ik heb in een damesmodezaak gestaan, deed vervolgens naast verkoop ook inkoop. Daarvoor moest ik naar Milaan, naar Parijs. In die periode ging ik nog wel eens naar bar Candlelight in Linquenda. Dat café bestaat al lang niet meer, is jaren geleden afgebrand. Ik ontmoette er iemand die bij het Brugrestaurant werkte. Het leek hem ook wel wat voor mij. Ik heb zijn advies opgevolgd en ben op die manier de horeca in gerold.”

In 1994 begon Irene bij danscafé De Bolle Olifant met eigenaar Fred Scheffer, later café-bistro. In augustus 2012 stopte Scheffer noodgedwongen de bedrijvigheden, die in november werden opgepakt als Grand Café Friends door twee nieuwe eigenaars, Vincent de Jong en Jeroen Stammes.

Irenes was al eerder vertrokken, in 1996 begonnen bij de Bulls als parttime barmedewerkster. Ze werkte samen met de toenmalige bedrijfsleider Noël Heijst, ‘zeg maar Nol’, later eigenaar van het bedrijf. In 2006 namen de dames van hem het stokje over.

Garagebedrijf

Het klassieke interieur van de uitgaansgelegenheid met veel koper aan de bar staat in schril contrast met de oorspronkelijke bestemming van het pand, waarin voorheen garagebedrijf Lexmond was gevestigd. Bijna een kwart eeuw geleden voltrok zich de metamorfose, op initiatief van de uit Engeland afkomstige Nieuw-Vennepse zakenman Bulls.

Rijk geworden in de beginjaren van het computertijdperk kocht de ondernemer het pand naast zijn woonhuis aan de Hoofdweg en richtte er een club in met de bedoeling zijn gasten te entertainen, onder meer met snooker. “Hij liet materialen overkomen uit Engeland”, weten de dames. “Engelse interieurbouwers hebben het ook ingericht. De meeste spullen, zoals de tafels, hebben we hier nog staan.”

Het etablissement kreeg de naam van de oprichter, The Bulls Inn. Hoewel de huidige eigenaren na hun komst uit respect voor de oprichter in naamgeving en logo de stier heel lieten, is de sfeer wel anders dan toen.

Ook nadat de Engelse ondernemer vervolgens de club als ‘snookersociëteit’ voor publiek openstelde, naast zijn eigen gasten, bleef de uitstraling chic. “Obers liepen in driedelig kostuum, de bedienende dames keurig in een rokje. Er werden dure whisky’s gedronken en je kon er culinair eten, dankzij Nol, die bij de Bulls was begonnen in de keuken.”

Bestemmingsplan

Als eigenaar van een horecabedrijf ben je nog geen eigenaar van het pand waarin de zaak is gevestigd. En dat kan lastig zijn, aldus ervoeren Irene en Dagmar. “Er bleek van oudsher een bestemmingsplan van woningen op deze plek te bestaan en de projectontwikkelaar, van wie de grond was, had plannen te gaan bouwen. Het pand zou dus tegen de grond gaan. Lang verhaal kort, wij konden het huurcontract nog met drie jaar verlengen, maar daarna zouden we toch weg moeten.”

Irene vertelt van de enerverende gezamenlijke zoektocht naar een ander geschikt bedrijfspand in Nieuw-Vennep. Er was ook even sprake van een optie voor het terrein naast de Bolle Olifant, in het kader van het op te richten horecaplein. Ten slotte besloten ze het anders aan te pakken. “Dankzij een derde partij konden we in 2008 het pand kopen.” Hiermee kwam een einde aan de dreigende sluiting. Irene: “We zijn binnen en buiten meteen begonnen met opknappen, rustig aan, ieder jaar een ander deel.”

Samenwerking

Het ondernemende tweetal blijkt na jarenlange samenwerking prima op elkaar ingespeeld. “Dagmar is goed met contracten en met de computer, kan goed formuleren”, aldus Irene die naar eigen zeggen van de pc geen kaas heeft gegeten. Dagmar prijst haar organisatietalent, het vermogen om te onderhandelen met zakelijke partijen. “Irene krijgt sneller dan ik iets voor elkaar.”

Beiden genieten van het contact met de bezoekers, ook als deze soms wat veel aandacht vragen. Welk publiek komt in de vernieuwde Bulls? “Door de week is dat heel gemêleerd, mensen in de leeftijd van zeventien tot zeventig. We hebben zelfs gasten die hier al meer dan twintig jaar komen. In het weekeinde zijn het vooral jongelui.”

De grote zaal van de Bulls telt in totaal dertien tafels, respectievelijk vier voor snooker, zes voor pool en drie voor biljart. “We hebben een eigen biljartclub in huis, de Krim, die zat vroeger in de Vespohal. De belangstelling voor snooker is een stuk minder de laatste jaren. Daar bestond altijd een wachtlijst voor en dat is allang niet meer zo. “

In de Bulls gooien rond de tien darts teams hun pijltjes in competitieverband van de dartsbond Bollenstreek Rijnland. Voorts zijn er in het etablissement allerlei mogelijkheden voor het vieren van een feestje, privé of als personeeluitje, met een hapje en een drankje.

Negen personeelsleden, de meeste in parttime dienstverband zorgen er samen met de leiding voor dat alles naar behoren draait.

Voor informatie: www. debulls.nl

Auteur: Geertje Bos
Foto: Geertje Bos

November 2012.